Monday, June 20, 2022

229. නපුරූ

















දෙතොල හරහා අඳිමි මතකෙන් 
එකල සුපුරුදු සිනා ලකුණූ 

දෙනෙත පිසදා සිහිළ කඳුලෙන් 
සොයමි දිදුලන මතක සොඳුරූ 

සිතෙහි සතපා මිහිර අපමණ 
සෙමින් නික්මී ගියේ කවුරූ 

රුවක නතරව අතරමං වෙමි 
අතර නටඹුන් සිහින පවුරූ 

සයුරු රලපෙළ බිඳෙන වැළපෙන 
නිසල වෙරළෙහි දුකම කෙඳිරූ 

හිතත් එක්කම ගියේ සේදී 
තැනු නිසාවෙනි සිහින මැඳුරූ 

තාරුකා එළි එකක් වත් නැති 
පාලු අහසෙහි පිරුණ අඳුරූ 

සොයමි මට මා මගහැරී ගියෙ 
මන්ද මේ හැටි ලොවක නපුරූ ...

(පින්තුරය අන්තර්ජාලයෙනි.)

Thursday, April 7, 2022

228. සාක්කිය













කාන්සිය දුරලන්න 
අඳුරු වැහි පොදි බඳින යාමයේ 
රාත්රිය අඬවන්න 
රැහැයියෙක් ගැයුම අරඹා තියේ 
නේත්රය පුරවන්න 
කඳුළු උල්පත් හරින ස්නේහයේ 
සාක්කිය හදවතම 
පමණක්ය ඔබට බැඳි ප්‍රේමයේ 

නඩු අසා නිදි වරා 
මටම කරගෙන සියලු චෝදනා 
නිදොස් කොට නිදහසේ 
ඔබට යන්නට හරිමි පා වෙලා 
ඉගිල්ලී පසුපසින් 
නෑවිදින් ඉවසගෙන වේදනා
හැම රෑම හඳට කවි 
ලියයි මේ අහිංසක මේනකා.



Monday, April 4, 2022

227. ගැළවීම















බත් කටත් හෝ දෙකක් යන්තමින් හිස් බඩට 
ඔබ්බවාගෙන විහින් දුක් විඳිමි 
හාමතේ වැළපෙනා සුවහසක් සිත් සතන් 
තුරුළු කර මහ හුගක් ඉකි බිඳිමි 
එක පහන් සිලක් හරි අන්ධකාරෙට රුදුරු 
දල්වගන්නට හැකිද අර අදිමි 
ඔසවලා හිස් කෙළින් නැගිටිනා හෙට දිනක් 
නොඑන බව ඇස් පනාපිට හඟිමි 

හීන කඳු අතහැරි පොළොවටම වැටුණාට 
දුකක් කවදාකවත් නෑ හිතුනෙ 
කනට ජාතික ගීය ඇහෙන හැම වාරෙකම 
පපුව දිය වී යනව මෙනි දැනුනෙ
අතැර නොගිහින් එතෙර එකට ගොඩයන පැතුම 
විතරමයි හද කොනක රැව් නැගුනෙ 
එහෙව් රට අපේ පණ මෙලෙස දුක් උහුලද්දි 
දකින්නට උන එකයි අපෙ කරුමෙ 

තැලි තැලී එක දිගට උහුලනා ගින්දරින් 
මහ පොලොව අහස කම්පා වීම 
ඇරඹිලා තියෙද්දිත් මිනිසුනේ මට පුදුම 
මේ ලෙසින් තියෙනෙකයි හික්මීම 
ධර්ම යුද්ධෙන් දිනුම කොයි වෙතත් දිනෙන් දින 
සුසුම් රැල්ලෙන් නැගෙන පිබිදීම 
අතරමග නොනැවතී අවසානයම දකිමු 
අපි ළඟයි ඇත්තෙ අපෙ ගැළවීම!


Thursday, March 31, 2022

226. ඉවසීම ?

















විමානෙට රෑ වෙලා එනකොට 
පළාතෙම ගණ අඳුර පමණය 
විඩාවට පත් වෙච්ච නගරය  
මලානික රූ සැවොම නිසලය  
අදත් දවසේ සාරාංශය 
කිසිත් වෙනසක් නොමැති අයුරය 
තවත් දවසක් අතීතය වෙත 
එකතු වී දැන් ගියා පමණය 

රෑට කළුවර අන්ධකාරෙට 
දෙනෙත් නෑ ඇත්තටම අන්ධය 
ඊට හරියන නිහැඬියාවද 
මවා පානා හැඟුම ගුප්තය 
හිතක් පපුවත් නැතත් සුළඟක් 
මලක් ඉඹලා ගියා පමණය 
කිසිත් පැතුමක් නොයිපදී හිත 
බංකොලොත් වුන අයුර පුදුමය  

කරන්ට් එක නැති තවත් දවසක් 
හෙටත් පායා ඒම නියතය 
සුසුම් රැල්ලෙන් සුළි කුණාටුව
තවත් හැඩි දැඩි වීම නිසැකය 
වහින්නට බැරියෙන් ගිගුම් දී 
අහස කරබා හිඳිනු පමණය 
විනිශ්චය තෙක් සියලු අවනඩු 
ඉවසනා එක අපට උරුමය...



Sunday, March 6, 2022

225. පරාජිත නොවූ පෙම

















  
   දුර්වර්ණ සමරු පොත අරගමී 
   තිස් හතර වෙනි පිටුව පෙරලමී 
   එදා ඔබ එහි තැබූ අපේ නම් දෙක ලියූ 
   රෝස මල් පෙති යලිත් දැකගමි 

   සිනාසෙන මතක මත දිවයමී 
   දයාබර ලෙස තුරුළු කරගමි 
   මුතු අකුරු මත ලිහූ අපේ හීන වල තිබූ 
   මල් සුවඳ ලයෙහි සිර කරගමී 

   ගැහෙන හදවත පතුල විමසමී 
   ඔබ සිටිය පෙදෙස වෙත පිවිසෙමී
   ලොවක් මා ළඟ මැවූ උණුහුමෙන් තොර නොවූ 
   සදාදරණීය සිත සිපගමී 

   කියා ගනු බැරි ඉමක නවතිමී 
   නිරාමිස සුව එහිත් සොයනෙමී
   හමු වෙලත් හිමි නොවූ හිමි නොවිත් වෙන් නොවූ 
   පරාජිත නොවූ පෙම අදහමී!



Friday, March 4, 2022

224. ඇත්ත

 

















  දුකක් හිතුනම ලියවෙන 
  හුඟක් කවිවල ඇත්තෙම 
  ටිකක් තිත්තට දැනුනත් 
  හිතේ නලියන ඇත්තයි 

  තමන් හරි යයි හිතුනත් 
  පෙළක් විටෙකදි ගොළුවෙන 
  හිතින් කිව්වෙම කරබා 
  බලා ඉන්නට කියලයි 

  මලක සුවදක් අරගෙන 
  වහං උනමුත් සුළඟක් 
  සුවඳ දැනෙනෙක කිසිදා 
  වලක්වන්නට බැරුවයි 

  ගෙවී අවපස හෙමිහිට 
  උදා වෙනකොට පුරපස 
  සඳක් දිළි දිළි අහසේ 
  හිනා වෙනවා නිසැකයි!



Monday, February 21, 2022

223. සැනසීම කොහිවේද













සැන්දෑව පාලුවෙන් යුක්තයි 
පිල්ලෑව වැව අදත් ගුප්තයි 
රන්පාට පින්තාරු කළ අහස මතදීම 
රතු පාට ඉර පාන මිය යයි 

මන්දාරමේ අඳුර පැතිරෙයි 
නිස්කාරණේ දෑස වෙහෙසෙයි 
මල් ආසනේ දුබල කුසුමන් වෙතින් විසුල 
දුක් දෝමනස් සුවඳ හැඟවෙයි 

සිලිලාරයක සිසිල දැනවෙයි 
සුදිලේන සිල පහනෙ සෙලවෙයි 
නන්නාඳුනන දෑස එක්කාසු කොට දෑත 
පිල්ලෑව බෝධියට මුමුණයි 

සන්තානයට සුසුම් ලංවෙයි 
නින්නාද වන හඬට කන්දෙයි 
සංසාර දුක ගාව අපි එහෙමමයි තාම 
සැනසීම කොහිවේද නොදැනෙයි...



Sunday, February 20, 2022

222. නික්මෙන්නට පෙර




















මහ රෑක නිස්සද්ද බව බින්ද 
මඳ නලේ ඇයි තාම නිදි නැද්ද 
හෙමි හෙමින් රැය පුරා ඉකි බින්ද 
හිත මගේ කියවන්න පුලුවන්ද 

සංසාර ගණුදෙනු ම අත් වින්ද 
තුන් යාමෙ හිත් මත්තෙ මල් විද්ද 
උන්මාද පෙම් උයනෙ පින් මන්ද 
අව්‍යාජ හිත් කොයිද පෙම් බැන්ද 

රිදි රිදිම යන දෙපය පිරිමැද්ද 
කටු ගාල මිස රෝස කොයිබින්ද 
හැම රෑම පැනයක්ය නිදි බින්ද 
හෙට උදය අරඹන්නෙ කොතනින්ද 

දුක සතුට අඩු වැඩිව අත් වින්ද 
දිවි සැරිය තව කොතෙක් දුර ඇත්ද 
මල් උයන දෙන සුවඳ මකරන්ද 
නික්මෙන්න පෙර ආයෙ හමු වෙයිද ...



Saturday, February 19, 2022

221. සැනසුම

















විසල් අහසින් නැඟ එන 
බිරුම් පුපුරන අතළඟ 
අකල් වැහි ගැන පොළොවට 
බයක් හිතුනෙම නැතුවද 

බදන් සුළඟක් හොඳටම 
නවත්තන්නට පොරකන 
ගසක් දැක්කම අසරණ
බලන් ඉන්නට ඇහැකිද 

පහන් තරුවක් දිලිසෙන 
අහස් තලයට පියඹන 
හිතක් තිබුනට අත්තටු 
පුදන්නට කවුරුන් වෙද 

ටිකක් වත් හිත සැනසෙන 
රැයේ සිහිනෙක දැවටෙන 
පුළුල් උරිසක සිසිළස 
අදත් ලබනට හැකිවෙද ....



Friday, February 18, 2022

220. නම්

















සිලිටි වෙරළත 
හොයා ගෙන විත් 
හැපී හැඬුමට නම් 
කුමට සයුරට 
නැගෙන රැළි මෙතරම් 

හමන පවනට 
සුවඳ මුසු කර 
විසිර යන්නට නම් 
කුමට මලකට 
සිනිඳු පෙති මෙතරම් 

රැයට කළුවර
කඳුල දිය කර 
දෙනෙත වැසුමට නම් 
කුමට සිතකට 
සිහින පෙම් සිතුවම් 

මතක අතරින් 
තුරුළු කරගෙන 
සුසුම් ලන්නට නම් 
කුමට තිබුනද 
අපට එක එක නම්...


සේපාලිකා මල් වෙත පැමිණි ඔබව සාදරෙන් පිලිගන්නවා. ඉඩක් ඇත්නම් ඔබේ අදහස මෙහි තබා යන්න. ඒ නැතත් පැමිණිමම සතුටක්. බොහෝ තුති.